ตะวันที่ดูร้อนแรงมันคงไม่แรงเท่าไร เมื่อฉันเองยังเดินต่อให้รู้ให้เป็นไป

ในคืนที่ไร้แสงไฟจะก้าวต่อดีไหม เมื่อฟ้าเริ่มแปรเปลี่ยนหมดทางไป

ไม่เคยต้องเจ็บไม่เคยรู้สึกก็ควรระวังกับทางที่เดิน ล้มลงคราวก่อนสอนเราให้รู้


ต้องขอบคุณน้ำตาที่สอนให้จำในบทเรียน น้ำตาที่ไหลลินในวันที่หัวใจอ่อนล้า

วันนี้พึ่งรู้คุณค่าในช่วงเวลาไม่เคยเจ็บ เคยหวังและไม่เป็นดั่งใจ เรียนรู้และก้าวไป


จนวันที่เคยได้รอ รอใครสักคนที่เดินก็คล้ายวันเวลาเปลี่ยนเชื่องช้าไม่ทันใจ

จนวันแห่งการร่ำลา  เมื่อฉันกอดเธอไว้  มีพบต้องมีพลากจากกันไป

ไม่เคยมาก่อน  ไม่เคยรู้สึก ว่าการรักใครก็ควรต้องรอ หัวใจคนเปลี่ยนสอนเราให้รู้

ต้องขอบคุณน้ำตาที่สอนให้จำในบทเรียน น้ำตาที่ไหลลินในวันที่หัวใจอ่อนล้า

วันนี้พึ่งรู้คุณค่าในช่วงเวลาไม่เคยเจ็บ เคยหวังและไม่เป็นดั่งใจ พร้อมจะเดินออกไป

พร้อมรอยยิ้ม . . รู้ดีพรุ่งนี้ยังแสนไกล . . ล้มต้องทนให้ไหวพร้อมวันนี้ยังแสนไกล

ฉันเคยล้มเคยแพ้ . . ไม่รักก็ไม่เข้าใจโลกทุกวันเปลี่ยนไป

หัวใจใครสักคนฉันเลยได้เรียนรู้ . . ว่ารักใช่เพียงแค่รอ

น้ำตาคอยสอนให้จำในบทเรียน น้ำตาที่ไหลลินในวันที่หัวใจอ่อนล้า

วันนี้เธอไม่กลับมา ช่วงเวลาที่เคยเจอเคยหวังและไม่เป็นดั่งใจ

แด่รักที่จากไป . . .ในช่วงเวลาที่เคยเจอผิดหวังฉันคอยบอกหัวใจ

เรียนรู้และก้าวไป . . . ได้รัก . . รักที่จากไป . . .

 

 

ขอบคุณน้ำตาในวันนั้นที่ทำให้ฉันเป็นคนใหม่ !!!!!!

 

พอ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ  ๆ ๆ   มึงจาซึ้งอารายหนักหนาเนี่ย 

 เหอ  ชีวิต

คนอื่นเค้าเครียดกัน  อ่านหนังสือกันไม่หยุด  แต่แม่งกรูกลับมานั่งเล่นเนต

เอาเหอะว่ะ  หายไปนาน  มีหลายเรื่องอยากระบายมาก ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ  ๆ ๆ  ไม่ใช่เรื่องเครียดหรอกนะ  สบาย ๆ  อิอิ

มันเริ่มมาตั้งแต่สอบกลางภาคแระ  สุด ๆ  ช่วงนั้นมรสุมชีวิตรุมเร้าสุด ๆ ลูกผู้ชายก้อร้องไห้เป็นโว้ย

สอบเสร็จเลยปลดปล่อยเต็มที่เที่ยวแหลก  เริ่มสบายใจตั้งแต่ได้อ่านหนังสือที่เพื่อนเอามาให้อ่าน

เรื่อง  "เมื่อสวรรค์ให้รางวัลผม"  ดีมาก ๆ  จะได้รู้ว่าปัญหาทุกอย่างเราต้องกล้าเผชิญกับมัน

ไม่ใช่ว่าตัดสินใจเพียงชั่ววูปเพราะอาจจะเสียใจไปตลอดชีวิต  ลองไปหาอ่านดู  แล้วคุณจะรู้

บวกกับไอ้คุณพี่หงส์แดงกรู  สุดยอดวันนั้น  ยิงกระจาย  ไปเที่ยว  D&D  วันนั้นไม่เคยดูโคโยตี้เลย 

ดูพี่หงส์แดงมันกว่าเยอะ  แต่เมื่อคืนดันเสมออีก  ก้อเซ็งเมื่อกันนะเนี่ย

 

เห็นไหมบอกแล้วว่าไม่เครียด+++++++

 

เท่านั้นยังไม่พอ ต้องปลดปล่อยเต็มที่กับ  Playground  สุด ๆ  วงในดวงใจ  ความจริงจาถ่ายรูปมาให้ดูเยอะ ๆ  อานะ

แต่แบบว่าคนแม่งมันจาเบียดกันอาไรหนักหนา  ไม่ถ่ายแม่งมันแล้วกู  กินเหล้าอย่างเดียวมันกว่า  แต่ว่าโทรศัพท์น้องหายอีก  เซ็งตอนเลิกเนี่ยแระ

 

ยังไม่หมด  ต้องดูหนังถึงจาครบสูตร  เรื่องเนี่ยเลย สายลับจับบ้านเล็ก  ใครยังไม่ได้ไปดูรีบไปดูเลยนะ 

ขอบอกโคตรสนุกอ่ะ  ใครเครียดอยู่รีบไปดูเลย  ลืมทุกสิ่งทุกอย่างเลย  โดยเฉพาะนางเอก  อิอิ  (ชอบฉากขี่มอไซด์ขึ้นเนินอ่ะ  ใหญ่มาก ๆ  อะไรใหญ่ว่ะ อิอิ)

 

 

ต่ำกว่า  18  ห้ามอ่านต่อ 

เทอมเนี่ยอาน่า  ความจริง  ก้อว่าตั้งใจเรียนแล้วนะ  โดนไปอีก  1  ตัวแระ  บัญชีขั้นสูง

ได้  5.8  จาก  29  คะแนน  เหลือ  6  คะแนน  โอ๊ยกรูไม่ลุ้นแม่งมันแล้ว

ตัดเอฟ  40  คะแนน  มีคะแนนสอบอีก  5  คะแนน  คะแนนช่วย  15  คะแนน  ที

สมมติว่าได้ทั้ง  2  อย่างเต็ม  และไอ้ที่  6  คะแนน  ได้สัก  2

  20  +  5.8  +  2  =  27.8   กูต้องทำอีก  12.2  คะแนนจาก  45 

รู้คะแนนตั้งแต่เที่ยง  จาด็อปหรือไม่ด็อปดี   ก่าจาด็อปบ่ายสามโน้น

ปรึกษากันอย่างกะจะร่างรัฐธรรมนูญเครียดจัด  ในใจไม่อยากด็อป  เพราะเรียนมาเหลืออีกแค่อาทิตย์เดียวสอบปลายภาคแระ

ถ้าด็อปเรียนมาตั้งนานเสียเวลาเปล่า ๆ  เลยกู  แต่ว่าก้อมีคนบอกว่าควรด็อปเพราะเด่วมันจาฉุดเกรด 

ก้อแม่งเกรดโคตรดีเลยอะ  คนอื่นเค้าเสี่ยงกันเนี่ย  2  เกือบ  3  กันทั้งนั้น  ส่วนตรู  2  นิด   ๆ  ยังจาเสี่ยงกะคนอื่นเค้าอีก

เลยตัดสินใจ  W  เต็มหน้ากระดาษอีกแระ  เอาว่ะ  เรียนกะน้อง  จนไม่รู้ว่าอยู่ปีไรแน่เลยกู

 

วันเนี่ยความจริงต้องตั้งใจอ่านหนังสือนะเนี่ย  สอบวันที่  25  เนี่ยแระ  ก้อยังไม่นั่งเล่นเนตอีก

อ่านมากก้อเครียด  ง่วงนอน  เวลาเห็นคนอื่น  เค้าตั้งใจอ่านก้อสงสัยเมื่อกัน

ทำไมแม่งอ่านกันได้ทั้งวันทั้งคืนเลยว่ะ  กรูแม่ง  15  นาที  ก้อง่วงแระ  (เครียดไม่เครียดดูหน้าป๋าราฟาดิ  สุด ๆ เอาใจอารมณ์ป๋าเลยเสมอมานัดแระ  เมื่อกรูในตอนเนี่ยแระ) 

 

+++บอกตรง ๆ  อ่านหนังสือไม่ได้ช่วยอาไรเลย  มัว ๆ  จำ  ๆ  มาจากตอนเรียนทั้งนั้น  หรือไม่ก้อลอกเพื่อนข้าง ๆ  เอา  ถ้ามีโอกาส

ที่มาอ่านหนังสือเนี่ยตามแฟชั่นไปงั้นแระ  อิอิ++++  ไม่รู้คนอื่นนะ  แต่กูอย่างเงี่ยแระ

 

 ไปแระ ๆ ๆ ๆ ๆ  ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ   แค่เนี่ยแระ  เปิดเทอมหน้าเจอกันใหม่  นานไปรึปล่าวว่ะ